Negen minuten lang heeft Crystal geen pols, geen hartslag en geen ademhaling. Het reanimatieteam is ervan overtuigd dat ze Crystal gaan verliezen. Alleen haar moeder blijft haar naam roepen. Na negen minuten doet Crystal met tegenzin haar ogen open. Liever was ze gebleven waar ze was: op een wonderlijke plaats waar ze meer thuis was dan ze ooit ergens was geweest of zou zijn. Een indrukwekkend verblijf bij de Bron van het leven die alles voor Crystal in perspectief zet.