Ottilie is dolblij, want ze krijgt eindelijk weer overburen: de familie Griebel. Op het eerste gezicht lijken ze heel normaal. Behalve dan, dat de jongen hoorntjes op zijn hoofd heeft, het oudste meisje wel erg scherpe tanden heeft en het jongste meisje eh... onzichtbaar is. En die zwabber kan toch geen hond zijn? Hoe beter Ottilie de Griebels leert kennen, hoe meer haar één ding duidelijk wordt: familie is familie. Hoe vreemd die familie ook is.
Want wat en wie is eigenlijk normaal?