Johannes de Doper is een man uit één stuk, zoals hij daar staat, aan de oever van de Jordaan. Hij is niet bang, vreest geen mens en gaat voor niemand aan de kant, voor sadduceeën en farizeeën niet en voor Herodes Antipas niet. Onverschrokken staat hij daar te prediken, laat komen wat ervan komt.
Hij is de wegbereider van de Heere Jezus. Zijn heraut, Zijn voorloper. Zonder aanziens des persoons predikt hij dat Christus komen zal, dat Hij reeds komende is.
Sommigen zien hem als de laatste oudtestamentische profeet. In die zin is Johannes de laatste schakel in de keten van voorzieners en voorzeggers. Hij staat op de drempel tussen de belofte en de vervulling ervan, tussen de oude en de nieuwe bedeling.
Vanwege de soberheid van zijn leven, de ernst van zijn prediking, de strengheid van zijn woorden en de moed die hij aan de dag legt, wordt de Doper wel 'de Elia van het Nieuwe Testament' genoemd. Met evenveel recht mag men hem 'de Elisa van het Nieuwe Testament' noemen, door de ootmoed die in zijn leven openbaar komt.