Rembrandts late leerlingen is het eerste boek over de late Rembrandt als leermeester, de relatie met zijn leerlingen en het onderwijs dat zij tijdens de laatste periode van zijn carrière, van omstreeks 1650 tot zijn dood in 1699, van hem kregen. In de kunst is de relatie leerling en leermeester altijd cruciaal geweest. Dat gebeurde in de tijd van Rembrandt en dat gebeurt nu nog steeds op de huidige kunstacademies. Die nauwe, jarenlang durende samenwerking is voor de kunstperiode van grote betekenis geweest. Van 1650 tot 1669 hebben ten minste veertien kunstenaars onderwijs van Rembrandt genoten, onder wie Nicolaes Maes, Willem Drost, Abraham van Dijck en Arent de Gelder. Een aantal van hen was daartoe aangemoedigd door Rembrandts voormalige leerling Samuel van Hoogstraten. Dit rijkgeïllustreerde boek gaat in op het onderwijs, de regels van de schilderkunst, de vergelijkingen met schilderijen en de navolgingen.