Dit is het levensverhaal van Eliëzer ben Jehoeda, een Joodse hebraïcus die wordt beschouwd als grondlegger van het modern, Hebreeuws.

In 1881 emigreert hij samen met zijn jonge vrouw Debora naar Palestina, dat dan nog in Turks bezit is. Hij is ervan overtuigd dat het Hebreeuws, de Heilige taal van de Tenach, weer een levende taal moet worden. Daarvoor gaat hij erg ver. In het bijzijn van zijn kinderen mag bij wijze van experiment slechts in het Hebreeuws worden gesproken, zodat die taal hun moedertaal zal worden.
In zijn strijd om een eigen taal en een eigen land voor de Joden, moet Ben Jehoeda de nodige problemen trotseren. De eerste jaren in Palestina ;s het echt pionieren voor hem en zijn gezin, zonder geld en bezittingen. Hij begint zijn eigen tijdschrift waarin hij vlammende betogen schrijft en maakt daarmee veel vijanden.

Aan het eind van zijn leven, in 1922, maakt hij nog mee dat het Hebreeuws voortaan de officiële taal van de Joden in het Britse mandaatgebied van Palestina zal worden. Enkele weken daarna overlijdt hij aan de gevolgen van tuberculose.

Robert St. John was auteur en journalist. Hij schreef verschillende biografieën en publiceerde veel over Israëlgerelateerde onderwerpen.